بيشتر فيستول هاي مقعدي نتيجه عفونت است که از غده مقعدي شروع مي شود. اين عفونت منجر به آبسه اي مي شود که خود به خود تخليه مي شود يا با جراحي از طريق پوست کنار مقعد تخليه مي شود.
علائم و نشانه هاي فيستول مقعدي عبارتند از:
آبسه مکرر مقعدي
درد و تورم در اطراف مقعد
تخليه (چرک) خوني يا بوي بد از دهانه اطراف مقعد. درد ممکن است بعد از تخليه فيستول کاهش يابد.
تحريک پوست اطراف مقعد از تخليه
درد همراه با حرکات روده
خون ريزي
تب ، لرز و احساس خستگي عمومي
در صورت مشاهده هر يک از اين علائم بايد به پزشک مراجعه کنيد.

در بيشتر موارد جراحي توصيه مي شود. انتهاي فيستول ممکن است به صورت يک سوراخ در پوست نزديک مقعد شما قابل مشاهده باشد ، اگرچه ممکن است ديدن خود براي شما مشکل باشد در صورت داشتن علائم مداوم فيستول مقعدي به پزشک عمومي مراجعه کنيد.
براي خيلي از افراد فرق بين فيستول و کيست مويي سوال مي باشد:
هر حفره اي که که از يک طرف سرش باز شده و ترشحاتش خالي مي شود سينوس ناميده مي شود، مثل سينوس بيني، در واقع فقط يک حفره خروجي دارد و آن هم به داخل بيني، يا مثلاً سينوس ناحيه کمر که فقط از يک طرف از يک حفره به سمت بيرون خارج مي شود. پس هر حفره اي که داراي يک سوراخ است سينوس مي شود. اما اگر اين حفره داراي 2 سوراخ باشد، يکي ورودي و يکي خروجي و يا بالعکس ، اسم آن فيستول است.
دقيقاً فيستول يک کانال 2 طرفه مي باشد. بين بافت رکتوم از يک طرف و از بيرون به بافت پوستي اطراف مقعد. پس در واقع فيستول مقعد يک تونل نا به جا يا غير عادي مي باشد که معمولاً پيش نمي آيد مگر با زمينه ي بيماري به اسم آبسه مقعد يا آبسه پرآنال که يکي از بيماري هاي شايع ناحيه مقعد مي باشد که معمولاً در 50% موارد هر آبسه اي تبديل به فيستول مي شود. اين آبسه در هر جاي مقعد مي تواند باشد، ولي ما چندين فضا در اطراف مقعد داريم.
فيستول آنورکتال ارتباط غيرطبيعي بين مقعد و پوست اطراف آن است. مقعد شکاف خارجي دستگاه گوارش است که مواد زائد غذا از طريق آن از بدن خارج مي شود. به طور معمول ، فيستول مقعدي از يک آبسه مقعدي ، حفره آلوده پر از چرک ناشي مي شود. فيستول ممکن است همراه با آبسه يا بدون آن باشد.
وقتي چرک تخليه مي شود ، مي تواند کانال کوچکي را پشت سر بگذارد. فيستول مقعدي مي تواند علائم ناخوشايندي مانند ناراحتي و تحريک پوستي ايجاد کند و معمولاً به خودي خود بهبود نخواهد يافت. در بيشتر موارد جراحي توصيه مي شود.
امروزه نقش ليزر فيستول در درمان اين بيماري بسيار پر رنگ شده است، نکته اي که مهم مي باشد و اين روزها بين جراحان و بيماران مختلف زياد صحبت مي شود اين است که بارها شنيده ايم که مي گويند: که ليزر يعني چه؟ چرا ليزر؟
متاسفانه بعضي از پزشکان جراح که آشنايي با ليزر ندارند فکر مي کنند که ليزر کار خارق العاده اي را انجام مي دهد اما اينگونه نيست چون در واقع ليزر کار همان چاقو را براي ما انجام مي دهد منتهي با صدمه کمتر، خون ريزي کمتر و ضايعه کمتر براي بيمار و همچنين کاملا موثرتر و مفيدتر مي باشد. عملاً در ليزر فيستول کار جراحي انجام مي شود و همان کار چاقو را انجام مي دهد اما فوق العاده ظريف تر، منظم تر و مرتب تر صورت مي گيرد و در فيستول هايي که در واقع بين اسفنکتري هستند و در فيستول هاي ديگر هيچ جايگاهي ندارد. ولي در غير از اين ليزر فيستول بسيار بهتر و موثر تر مي باشد.
تفاوت اين دو را خود ما چون سالهاي سال با چاقو انجام داده ايم و حالا با ليزر، کاملاً ميبينيم و لمس مي کنيم، فوق العاده مريض راحت تر بوده و بي درد تر و با خون ريزي کمتري مواجه مي شود.
نکته مهم در درمان فيستول آنست که درمان داروئي به کمک آنتي بيوتيک و غيره هيچ جايگاهي نداشته و تنها درمان موثر، انجام جراحي با ليزر يا بصورت سنتي مي باشد درمان جراحي ( فيستولوتومي ) معمولا تنها درمان موثر است و جهت انجام آن سوراخ خارجي و داخلي (اوليه) با عبور پروب ( ميله فلزي نازک و قابل انعطاف و نرم ) و با استفاده از آب اکسيژنه و بلدومتيلن رقيق بايد پيدا شوند و مجرا يا مجاري فيستول بايد بطور کامل مشخص شوند و مجرا در تمامي طول آن باز شود بطوريکه فيستول به شکل يک زخم باز درآيد و بايد مطمئن شد که زخم حاصل از عمق به سطح بطور خود به خود ترميم مي شود. در تمام روش هاي درماني اعم از جراحي معمولي و يا ليزر 5 تا 10 درصد بسته به طول و عمق فيستول احتمال عود وجود دارد.
برچسب: آبسه مکرر مقعدي,
نویسنده: کلینیک لیزر شفا
آبسه مقعدي جيب پر از چرک در فضاهاي اطراف مقعد و راست روده است. ممکن است در نزديکي سطح دهانه مقعد باشد يا در رکتوم عميق تر باشد.
اين مشکل در اثر عفونت باکتريايي ايجاد مي شود. اين ممکن است زماني اتفاق بيفتد که انسداد در يک يا چند غده مقعدي وجود داشته باشد. يا ممکن است از فيستول مقعدي باشد.
همانطور که گفته شد آبسه گاهي موارد در بيرون معقد که برجستگي بزرگ هست کاملاً مشخص است ولي بعضي از اوقات به هيچ وجه مشخص نبوده و بايستي با يک معاينه انگشتي داخل معقد توده لمس شود که فوق العاده دردناک و گرم مي باشد. درمان اين بيماري ها بلا تخليه يل درناژ آبسه يا دمل بوده که برخي پزشکان غير جراح به غلط آنتي بيوتيک تجويز مي نمايند به اين اميد که تاثير گذار باشد. در صورتي که چرک وقتي تشديد شد ديگر عقب گرد نداشته و بايد تخليه شود و يا انقدر مي ماند که خود دومل مي ترکد که مريض بسيار بسيار بد حال مي شود و يا به روش جراحي درمان مي شود.
آبسه مقعدي در مردان بيشتر ديده مي شود. موارد ديگري که ممکن است خطر را افزايش دهد:
علائم بستگي به محل قرارگيري آبسه دارد. مشکلات ممکن است:

آبسه مقعدي بايد فوراً تخليه شود. نوع روش بستگي به محل و عمق آن دارد.
براي تسکين درد و تورم نيز ممکن است به داروها نياز باشد.
با مديريت مشکلات سلامتي که خطر عفونت را افزايش مي دهد مي توان خطر اين مشکل را کاهش داد.
عدم نياز به بيهوشي عمومي يا نخاعي و بستري شدن دربيمارستان.
عدم وجود درد در جراحي با ليزر بطوريکه بيمار از روز بعد از عمل مي تواند راحت بنشيند، اين در حالي است که درجراحي معمولي بيمار بمدت چند هفته بايد در منزل بماند و از کار روزانه باز بماند.
درجراحي با ليزر نيازي به پانسمان داخل زخم وتراشيدن زخم وجود ندارد و از روز بعد بيمار مي تواند حمام بگيرد و داخل زخم را با آب و صابون بشويد در حالي که در جراحي معمولي پانسمان داخل زخم و تراشيدن زخم ضروري است.
ميزان عود در هر دو روش جراحي و ليزر يکسان بوده و حدود 10% مي باشد اما اگر بعد از جراحي با ليزر و بهبود زخم پوست ناحيه عمل با ليزرهاي از بين برنده مو تابش بگيرد ميزان عود به 2% ميرسد.
سپس ، يک پماد آنتي بيوتيک - گلوکوکورتيکوئيد (به عنوان مثال ، Panalog ، Otomax) بايد در کيسه هاي مقعد تزريق شود. همچنين ، آنتي بيوتيک هاي سيستميک و طيف گسترده اي مناسب بايد به مدت 7 تا 14 روز تجويز شود. 4- براي آبسه کيسه مقعد ، اگر کيسه مقعد از قبل پاره نشده باشد ، بايد تخليه انجام شود.
در مورد عودهاي مکرر ، ساکوليت يا آبسه ، برداشتن جراحي کيسه مقعد آسيب ديده معمولاً درماني است. با اين حال ، بي اختياري مدفوع مداوم يا دائمي يک عارضه احتمالي بعد از عمل است و در صورت ناقص بودن ساکولکتومي مقعد ، فيستول تخليه ايجاد مي شود.
بيماري عود مکرر کيسه مقعد اغلب با حساسيت زمينه اي يا آتوپي همراه است. در سگها شايع است و بيشترين شيوع آن در سگهاي نژاد کوچک است. در گربه ها نادر است. اسکوت و ليسيدن يا گاز گرفتن پرينه از علائم رايج عدم تأثير کيسه مقعد و ساکوليت است.
برچسب: سيستم ايمني بدن,
نویسنده: کلینیک لیزر شفا
کوليت زخمي يا کوليت اولسروز يا پس روده آماسزخمي (به انگليسي: Ulcerative colitis) فرمي از بيماري التهابي روده است که روده ها به خصوص روده بزرگ شامل پس روده (کولون) و راست روده (رکتوم) را درگير مي کند و نوعي پس روده آماس (کوليت) است. علت اصلي و دقيق اين بيماري مشخص نمي باشد اما به نظر مي رسد باکتري و ويروس هاي ناشناخته اي باعث بروز آن مي شود. همچنين استرس و زندگي در محيط شهري باعث تشديد اين بيماري مي گردد.

اين بيماري با نام هاي رکتوکوليت هموراژيک يا التهاب زخمي شونده روده بزرگ و به اختصار UC نيز شناخته مي شود. علامت ويژه بيماري اسهال خوني است که به طور تدريجي بيشتر مي شود. گاه نام بيماري به خاطر نماد (IBD)، اغلب با نام (IBS) يا سندرم روده تحريک پذير اشتباه مي شود، که يک بيماري مشکل ساز ولي خفيف است. التهاب زخمي پس روده شباهت به بيماري کرون دارد که شکل ديگري از بيماري التهابي روده است. کوليت زخمي يک بيماري متناوب است، با دوره هاي تشديد علائم و دوره هاي بهبودي که در آن ها تقريباً هيچ گونه علامتي ديده نمي شود. با وجودي که علائم التهاب زخمي پس روده گاهي مي تواند خودبه خود بهبود يابد، ولي اين بيماري معمولاً نيازمند درمان است.
آمينو ساليسيلات ها که به آنها 5-ASA نيز گفته مي شود ، داروهايي هستند که به کاهش التهاب کمک مي کنند. اين به نوبه خود باعث بهبودي بافت آسيب ديده مي شود. آنها معمولاً اولين گزينه درماني براي کوليت اولسراتيو خفيف يا متوسط ??هستند. 5-ASA مي تواند به عنوان يک درمان کوتاه مدت براي شعله ور شدن استفاده شود.
مسير درمان به علت ايجاد کوليت بستگي دارد. بسياري از موارد کمي بيشتر از مراقبت هاي علامتي نياز دارند ، از جمله مايعات شفاف براي استراحت روده و داروهايي براي کنترل درد. بيماراني که به شدت بيمار شده اند اغلب به مايعات داخل وريدي و ساير مداخلات احتياج دارند.
مترونيدازول و سيپروفلوکساسين هر دو آنتي بيوتيکي هستند که با طيف وسيعي از باکتري هاي داخل و خارج روده مقابله مي کنند. از وانکومايسين به طور مکرر براي درمان کوليت C.difficile استفاده مي شود.
بيماري کوليت روده مزمن بوده، داراي علاج قطعي نمي باشد، بنابراين آموزش نحوه زندگي با آن مهم است. بيماران بايد تحت نظارت مداوم براي بيماري قرار گيرند، تا به بيمار در جهت جلوگيري از بدتر شدن شرايط وي کمک شود. داروهايي براي به کنترل علايم و بهبود کيفيت زندگي بيمار تجويز مي شوند. داروها منجر به علاج بيماري نمي شوند اما کمک مي کنند که بيمار بتواند مانند افراد سالم زندگي کند. مقدار مصرف دارو بايد با مراجعه مکرر به پزشک تنظيم شود و در صورت بروز عوارض جانبي داروها ممکن است لازم باشد که داروها تغيير کند. مصرف کامل و به موقع داروها منجر به بازيافت سلامتي شده از عوارض بعدي جلوگيري مي کند. شايعترين داروهاي ضدالتهابي براي درمان بيماري هاي التهابي روده، ترکيبات 5ASA ناميده مي شوند مانند سولفاسالازين و مسالازين . اين ترکيبات به کنترل نشانه هاي بيماري پس از مدتي مصرف، کمک مي کنند. اين داروها به صورت خوراکي و يا تنقيه يا شياف تجويز مي شوند.
عوارض جانبي داروها در کوتاه مدت شامل تغييرات خلق و خو، مشکلات خواب، افزايش/کاهش وزن، تغيير شکل بدن (مانند بزرگ شدن شکم و ورم کردن صورت)، صورت باد کرده و بروز آکنه يا جوش صورت است ، خشکي پوست بدن بويژه کف دست و صورت ، ريزش مو و حتي در بعضي موارد عقيم شدن موقتي و عوارض کمتر معمول اما شديدتر، عبارتند از تب، مشکلات قلبي و کبدي. عوارض جانبي شديد مي توانند نشانه حساسيت به ماده سولفا نيز باشد. که در اين صورت بايد داروي ديگري براي بيمار تجويز شود. بروز هر گونه عارضه جانبي بر اثر مصرف داروهاي جديد نياز به تماس گرفتن با پزشک را مي طلبد.
شدت مدفوع خوني يا اسهال به ميزان التهاب و زخم روده بزرگ بستگي دارد. علائم مربوط به مدفوع کوليت اولسراتيو عبارتند از: اسهال. مدفوع خوني که ممکن است قرمز روشن ، صورتي يا قير باشد.
با داروها ايمن باشيد. ...
از داروهاي ضد التهاب مانند آسپرين ، ايبوپروفن (Advil ، Motrin) يا ناپروکسن (Aleve) استفاده نکنيد. ...
قبل از مصرف ساير داروها يا محصولات طبيعي بهداشتي با پزشک خود صحبت کنيد.
غذاهاي سالم بخوريد. ...
اطمينان حاصل کنيد که آهن کافي دريافت کنيد.
اکثر افراد مبتلا به UC داروهاي تجويزي به نام آمينو ساليسيلات (يا "5-ASA") مصرف مي کنند که التهاب روده را آرام مي کند. اينها شامل بالسالازيد (کولازال) ، مزالامين (آساکول HD ، دلزيکول) ، اولسالازين (ديپنتوم) و سولفاسالازين (آزولفيدين) است.
برچسب: بيماري التهابي روده ,
نویسنده: کلینیک لیزر شفا